Jazeker! Dit naar aanleiding van een telefoontje van een bezorgde vriendin en uiteraard zijn er nog véél meer mensen ongerust geweest. Ik heb meer dan 48 uren niet gelogd en ik was vanavond telefonisch niet bereikbaar, noch thuis, noch mobiel.
Het laatste laat zich makkelijk verklaren: ik was niet thuis en mijn mobiel stond uit, want ik zat met collega’s in Indiaas restaurant Payal in Almere (website - www.payal.nl - doet het niet).

Gisteravond was ik wel thuis, maar had ik iets anders te doen: mijn gedachten defragmenteren. Zo noem ik dat en dat moet zo nu en dan gebeuren. De herordening zorgt voor rust in mijn hoofd en dan kan er weer een heleboel bij. Het verhelpt niet de dingen die me dwarszitten, maar indirect heb ik er toch baat bij: hoe rustiger ik ben hoe beter ik de ‘dwarszitters’ kan hanteren. Rust in mijn hoofd is voor mij een basisbehoefte, belangrijker dan nachtrust (hoe meer ik slaap hoe minder tijd ik heb om de binnenkant van mijn hoofd te ordenen ).
Het defragmentatieproces start ik bewust op als mijn hoofd te vol wordt. Hoe dat in z’n werk gaat kan ik niet uitleggen, ik betrap mezelf er echter op dat ik er steeds handiger in word om in de gemoedstoestand te raken die ervoor nodig is (het heeft misschien iets weg van yoga, wat ik overigens nooit gedaan heb). Op mijn bed of in bad gaan liggen werkt niet, dan val ik in slaap of word ik na een uur koud. Ik moet een bezigheid hebben die geen energie en herseninspanning vergt. Zoals bijvoorbeeld: een spelletje tetris spelen, kijken naar een tv-progamma dat me voor geen meter interesseert (ik zie weliswaar de beelden, maar hoor niet waar het over gaat), zoiets. Alcohol is uit den boze voor of tijdens mijn ’sessies’, na een paar slokjes wijn lukt het al niet meer; ook huilbuien of andere heftige emoties vlak van tevoren zijn funest.
Gisteravond zat ik te breien en dat bleek een bij uitstek geschikte achtergrondbezigheid voor de herordening van mijn bovenkamer (en nog nuttig ook!): één naald recht, één naald averecht, één naald recht, één naald averecht, enzovoort, op de automatische piloot. En prompt had ik vandaag aanzienlijk meer energie dan in de voorgaande weken.

Ik brei het vestje ‘overdwars’, zodat de strepen niet horizontaal maar verticaal lopen. Garen: Noro

Uitgaande van mijzelf vermoed ik dat iedereen zo zijn eigen methode heeft om rust in z’n kop te creëren. Hardlopen, vissen, gedichten schrijven, op je kop staan, rondsurfen op internet, de tuin omspitten, of … ? Of ben jij nooit onrustig in je hoofd? Of verdwijnt jouw onrust ‘vanzelf’?