Bos


Ik hou van bomen, maar er moeten er niet teveel bij elkaar staan, want ik hou niet van bos. Niet als ik in m’n eentje ben tenminste. Mij bekruipen dan soortgelijke claustrofobische gevoelens als in voor mij onbekende grote winkels, waar ik niet zie of weet waar de uitgang is. De bomen komen op een gegeven moment op me af en dan moet ik maken dat ik wegkom.
Waarom ga je er dan heen? Waarom doe je dit jezelf aan? was de vraag van een vriendin. Omdat ik bomen mooi vind. Omdat ik het niet altijd benauwd krijg. En omdat ik vind dat ik me niet zo aan moet stellen, ik probeer het steeds weer. Gisteren ging het voor mijn doen heel goed, ik ben na m’n werk naar de Hollandse Hout gereden en heb het drie kwartier volgehouden in het bos. Toegegeven, dankzij een sms’je naar/van de wereld-buiten-het-bos, maar toch.
In het gedeelte van de Hollandse Hout waar ik was leek het eerder herfst dan lente: bruine bomen, dode bomen, weinig frisgroen blad aan de bomen, geen plek waar een mens vrolijk van wordt.

Mijn favoriete foto uit de serie van gisteren:

- klik op de foto voor een groter formaat -

Meer foto’s van 23 april 2008: Fotoalbum Hollandse Hout en Bovenwater



Broedseizoen


- klik op de foto’s voor een groter formaat -

Zwanenfoto’s op grote afstand gemaakt, vanaf de Knardijk, maximaal ingezoomd.

En, waar zit jíj op te broeden?