Vanavond samen met Stéphanie, die momenteel een logpauze heeft, naar de Oostvaardersplassen geweest. Hier alvast een paar geslaagde foto’s. Ik ga nu naar bed, morgen bekijk ik de rest; als het de moeite waard is zet ik ze in een album.
- klik op de foto’s voor een groter formaat -
Een blondje zit in het vliegtuig naast een advocaat. Hij blijft maar zeuren of ze een spelletje met hem wil doen waaruit moet blijken wie de meeste algemene ontwikkeling heeft. Om haar over te halen komt hij ten slotte met een bod van tien tegen een. Als zij het antwoord niet weet geeft zij hem vijf dollar, en als hij moet passen krijgt zij van hem vijftig dollar. Ze gaat op het aanbod in.
Hij vraagt: “Wat is de afstand tussen de aarde en de dichtstbijzijnde ster?”
Zonder iets te zeggen geeft ze hem vijf dollar.
Dan vraagt zij: : “Wat gaat heuvelopwaarts op drie benen en heuvelafwaarts op vier?”
Na heel lang nadenken moet hij bekennen dat hij geen idee heeft, en hij geeft haar vijftig dollar.
Het blondje stopt zonder iets te zeggen het geld in haar portemonnee.
“Hé wacht even”, zegt de advocaat. “Wat is het antwoord op jouw vraag dan?”
Stilzwijgend geeft ze hem vijf dollar.
Twee melige mannelijke croupiers van een casino zitten aan de goktafel op klanten te wachten. Dan verschijnt er een zeer aantrekkelijk blondje dat twintigduizend dollar op een enkele worp met de dobbelsteen zet. “Ik hoop dat jullie het niet vervelend vinden”, zegt ze, “maar ik denk dat ik meer geluk heb wanneer ik spiernaakt ben.” Dit gezegd hebbende trekt ze alles uit, werpt de dobbelsteen en roept: “Toe schatje, mammie heeft nieuwe kleren nodig!” Wanneer de steen stilligt springt ze op en neer en schreeuwt: “JA! JA! GEWONNEN!” Ze omhelst de croupiers, pakt haar winst en haar kleren en gaat er snel vandoor.
De croupiers staren elkaar verbluft aan. Ten slotte vraagt een van hen: “Wat gooide ze dan?” De ander: “Geen idee – ik dacht dat jij oplette.”
Deze moppen zijn van het neofeministische genre, zoals dat genoemd wordt in Plato en kornuiten, ISBN 9789023428510 (waarover later meer): ze beginnen als de aloude standaardmoppen, maar met een nieuwe draai eraan pakken ze uit in het voordeel van de vrouw. 
Foto’s eerlijk gepikt bij Stéphanie, die ze gepikt heeft van nu.nl, waar een mooie recensie van het concert staat.
Een super luisterconcert, dat staat buiten kijf. De cd Raising Sand zit al enige tijd in m’n cd-speler, deze nummers waren dus zeer herkenbaar. De solo’s van Alison Krauss waren prachtig, kippenvel bij Down to the river to pray. Minstens zoveel kippenvel bij Robert Plant (bijna 60!) z’n Nothing (Townes Van Zandt), dat ook op Raising Sand staat, maar op het podium veel beter tot z’n recht kwam.
Het was allemaal super en geweldig en zo, maar toch …
- Iéts ontbrak er aan de sfeer.
- Het was iéts te statisch op het podium, dat we ver weg zaten kan uitmaken: tribune rij 8, maar Krauss is echt een hork, de oude Plant is beweeglijker en ‘spannender’!
- Het geluid was bij vlagen te schel, schetterde regelmatig ‘koud’ over ons heen. Of dat aan onze plaatsen lag of aan de geluidstechnici, ik weet het niet. In andere recensies, behalve die van Stéphanie, heb ik er niets over gelezen.
Al met al een zeer memorabele avond met een niet-alledaags artiestenduo. En mijn eerste keer in de Heineken Music Hall. En patat van de Febo, die je staande boven de vuilnisbak, die als tafeltje dient, nuttigt. 
En “Ja hoor, ik heb een kortingskaart van NS.” Bleek tot en met 14 mei 2008 geldig te zijn … Wat een timing hè? 
Moet me even van ‘t hart: op 5 juni 2006 ben ik naar het concert van Mark Knopfler & Emmylou Harris geweest, in Ahoy. (De drang om te vergelijken had ik al zodra ik de kaarten voor P&K kocht.) Ook een bijzondere combinatie. Daar kunnen Plant & Krauss niet aan tippen, bij lange na niet … P&K haalden echter niet het bejaardensoossfeertje van Knopfler&Harris.
Ben zeer blij dat ik dit unieke (voor Nederland althans) concert heb kunnen bijwonen. Met dank aan Maurice uit Den Haag, die zijn kaartjes te koop had gezet op Marktplaats!
Gerelateerde links: Raising Sand | log ‘Robert Plant & Alison Krauss’” | log ‘Bejaardensoos’ (Mark Knopfler & Emmylou Harris) | recensie Volkskrant | recensie AD
Het eropuitje van gisteren hou ik voor mezelf, maar was zeer geslaagd!
Het eropuitje van vandaag vond plaats in de stad waar deze toren staat. Wie weet het?
Ter gelegenheid van moederdag hebben mijn kinderen me op een etentje getrakteerd in deze stad. Naam van het restaurant volgt zodra het raadplaatje geraden is.
Update 12 mei 09:40
Dat was kennelijk een makkie: Amersfoort, Onze Lieve Vrouwentoren
We hebben gegeten bij ‘In den Vollen Pot‘. We hadden een prima plekje op het terras en het heeft uitstekend gesmaakt!
foto: Raymond
Vandaag eropuit, morgen eropuit en mijn plannen voor maandag liggen nog niet vast. Klinkt weinig spannend, maar mij kennende hoeft dat niet te betekenen dat het een saai weekend wordt. Het kan alle kanten op, mijn paadje is niet uitgestippeld, ik ben altijd in voor onverwachte afslagen.
 |
| Westerveld - klik op de varen - |
Twee aan elkaar geplakte foto’s kunnen een aardig plaatje opleveren:
Verstoppertje?
P.S.: Concertverslag
Via Marktplaats heb ik kaarten weten te bemachtigen voor Robert Plant & Alison Krauss, die op hun Worldtour ook de Heineken Music Hall in Amsterdam aandoen en wel op 14 mei 2008.
Robert Plant is bekend als zanger van de legendarische band Led Zeppelin met wie hij 10 december 2007 een reünieconcert gaf in Londen. Bluegrass zangeres Alison Krauss won in haar carrière al 20 grammy awards. Nadat de twee voor het eerst samen zongen op een Leadbelly Tribute besloten ze de studio in te gaan en een album op te nemen.
In oktober verscheen ‘Raising Sand’ met daarop een brede verzameling songs, variërend van blues, R&B en country tot folk. Nummers van ondere andere Tom Waits, Gene Clark, Townes Van Zandt en Phil en Don Everly. Het album krijgt alom lovende recensies. ‘Raising Sand’ is geproduceerd door T-Bone Burnett, die ook het materiaal koos in samenwerking met Krauss en Plant. Burnett maakt tevens deel uit van de begeleidingsband tijdens het concert, samen met enkele van de muzikanten die aan het album deelnamen. Binnenkort verschijnt het door Robert Plant en Jimmy Page geschreven nummer ‘Please Read the Letter’ op single.
Filmpje 1 – Please read the letter in twee versies: de originele van Jimmy Page & Robert Plant en van Robert Plant & Alison Krauss. Ik heb in principe een lichte voorkeur voor laatstgenoemde, maar op dit moment ben ik dwars en balorig (nee, geen uitleg) en kies ik voor P&P.
Filmpje 2 – over Raising Sand :
De foto’s vallen alleszins mee, al had ik er eerder op de dag geen goed gevoel over. Waarschijnlijk keek ik door een vermoeide bril, inmiddels is dat dankzij een dutje, rustig aan doen en een bezoekje van mijn altijd opgewekte dochter (echt een kind van haar moeder ) weer over. Het wandelen op zich was trouwens niet vermoeiend, ik had gewoon te kort geslapen en eenmaal terug in mijn huisje, na drie uren frisse buitenlucht, was het gedaan met mij.
 |
| Knarpad - klik op de natte broekspijpen - |
Deze foto zal waarschijnlijk de mooiste blijken uit de serie die ik tijdens het dauwtrappen gemaakt heb. Misschien komen er nog een paar bij, ik heb de opnamen nog niet allemaal goed bekeken en moet me nu eerst even met andere dingen bezighouden (dochter komt gezellig eten op doorreis naar Emmeloord). Heb m’n tijd in bed verdaan, ben er na mijn warme bad ingekropen en werd pas anderhalf uur later wakker. Een globale blik over de serie levert tegenvallende kleuren op in het vroege ochtendlicht en er was ook eigenlijk weinig bijzonders te zien. Het wordt hooguit een mini-album denk ik, maar zoals gezegd: ik moet nog beter kijken.
Omdat iedereen natuurlijk met smart zit te wachten plaats ik de paardenbloem alvast.
Klik hier voor het vervolg op deze log
In de dvd-speler:
Borgen - seizoen 2
Speelduur: 583 minuten.
ANNABEE RUIMT OP
klik op het plaatje en vervolgens
linksonder op 'Toon volledig aanbod'
Laatst bijgewerkt op 04-05-2012
