Wel en wee van Annabee

Overstekende zwaan. Dat duurde even. De oversteek zag er niet gezond uit: waggelend en wiebelend als een dronkeman bereikte de zwaan uiteindelijk de overkant, blazen kon hij/zij echter nog wel.

4 Comments | In: Flevoland | | #

3 Comments | In: Spelletjes-Humor-enz | | #

Kaart gekocht in de Vitaliteitswinkel

1 Comment | In: Nog niet ingedeeld | | #

Sinds 28 juni 2007 mag dochterlief zich Bachelor of Arts noemen. Toen was het verdere verloop van haar studie mij (en ook haar) nog niet helemaal duidelijk, zie deze log, maar a.s. vrijdag 27 juni is het al zover, dan is Rosanne Master of Arts. Vrijdag om 09:30 uur moet ze haar inmiddels goedgekeurde scriptie presenteren en ‘s avonds is het feest! Ik zal de feestlocatie hier maar niet noemen … 8) Wie meer wil weten moet mij maar mailen.
Het wordt dus een lange dag, ik ga er vanuit dat ik het volhou. Na de scriptiepresentatie gaan we naar Rosannes container aan het IJ, de stad in lijkt me in mijn toestand niet wenselijk. De avondmaaltijd nuttigen we buitenshuis.

Ik vraag me opeens af wanneer we ons cadeau(tje) moeten geven: ‘s ochtends of ‘s avonds. Leuk is dat, even zeuren over het cadeau(tje), want Rosanne is o zo nieuwsgierig. Ik zeg niks, ben potdicht, ik verklap alleen dat het héél leuk is. En dat het nog niet ingepakt is mag ze ook weten.

‘t Is trouwens niet alleen Rosannes feest, maar ook het feest van Sigrid, beste vriendin tevens studiegenote, die ook a.s. vrijdag afstudeert. Vraag niet, ik herhaal niet, wat de dames hierna gaan doen. Ik citeer uit de uitnodiging voor het feest: Wij willen jullie één dingetje op het hart drukken: vragen als “wat gaan jullie nou volgend jaar doen?” drukken de stemming en zijn misschien dus niet zo handig !
Lastige vragen zijn verboden, maar felicitaties zijn vast en zeker welkom op de Hyvesen (heet dat zo?) van Rosanne en Sigrid.

4 Comments | In: Villabee | | #

Joepie, mijn galblaas gaat eruit! Geen spoortje twijfel bij de chirurg en bij mij natuurlijk al helemaal niet, ik ben blij als het onding me geen last meer bezorgt. Op 30 juni nog even naar de anesthesist. Op 8 juli word ik opgenomen en geopereerd (laparoscopisch). Ik moet één nacht blijven, eventuele complicaties buiten beschouwing gelaten, dat is te overzien. Ik verheug me erop!

Het gaat de laatste dagen naar omstandigheden best goed. Vervelend is dat ik ‘s ochtends misselijk wakker word. Het duurt dan een tijdje voor de misselijkheid afzakt en ik m’n dagelijkse gang kan gaan. Ik zie er moe uit, althans volgens mensen die denken dat ze het weten kunnen , zelf vind ik het nogal meevallen. Vermoeidheid hoort erbij, aldus de chirurg, het lichaam heeft moeite met een ‘ziek’ orgaan.
Ik word overstelpt met goedbedoelde eetadviezen, ‘iedereen’ schijnt precies te weten hoe het moet. De chirurg geeft maar één advies: luister naar je lichaam en vogel voor jezelf een beetje uit wat je wel en niet verdraagt, om pijnaanvallen te voorkomen. Dat doe ik dus al. Ik eet normaal, maar in kleinere porties. En ik moet geen bananen eten. Koffie drink ik wel, maar minder dan normaal, daar heb ik geen last van. Zodra mijn maag leegraakt word ik misselijk, dan moet er weer snel een boterhammetje of zoiets in. Ook lastig: ik kan niet lang in dezelfde houding zitten/liggen, dan wordt het ongemakkelijk in mijn buik; ik ben van nature geen wiebelig type, maar nu even wel. Een beetje gedoe, maar als ik op deze manier zonder nieuwe heftige aanvallen de operatietafel weet te halen knijp ik m’n handjes dicht.

6 Comments | In: Villabee | | #

Morgen wordt er een echo gemaakt van mijn galblaas en omstreken.
Hoop dat het traject echo-uitslag-huisarts-chirurg-operatie(?) snel verloopt, want eergisteren, gisteren en vandaag ben ik een deel van de dag hondsberoerd geweest. Sinds een uur of negen vanavond is het weer helemaal mis: ik heb mijn maag onderhand meer dan leeg gekotst, de pijn komt weer lichtjes opzetten. Mag niet eten of drinken en ook geen medicijnen nemen, want ik moet om half negen nuchter aantreden in het ziekenhuis.
Die misselijkheid is erg naar, ik ben er slap en duizelig van. Ik neem zometeen stiekem toch een slokje water en duik mijn bed weer in voor een nieuwe slaappoging. Teiltje mee, dat spreekt vanzelf.

Update 16 juni 21:55
De aanval die zich gisteravond al aankondigde heeft geleid tot een vrijwel slapeloze nacht, hij was nog heviger dan die van vorig weekend. Gelukkig was ik al in Lelystad en hoefde ik niet zoals bij de vorige aanval in ziek-zwak-misselijke toestand nog bijna 100 kilometer af te leggen. Zou ik ook niet gedaan hebben, ik kon vanmorgen amper van huis naar ziekenhuis komen.
De echo wijst uit dat er een grote galsteen in mijn galblaas zit. Daarachter kunnen er nog meer zitten, maar die zijn niet zichtbaar omdat de echo niet door of om die grote steen heen kan. Weer thuis ben ik in bed gekropen met een zetpil (gezellig hè? ) en heb ik de huisarts gebeld over de echo, over de rapportage daarvan die plm. vier dagen op zich laat wachten en over ‘hoe nu verder’. De huisarts heeft contact gehad met het ziekenhuis en aanstaande vrijdagochtend kan ik bij de chirurg terecht voor wat ik noem een intakegesprek. De chirurg beslist aan de hand van de echofoto’s of er geopereerd wordt. Ik ga er vanuit dat die beslissing positief uitpakt, want het is helder dat het zo niet door kan gaan: twee aanvallen in een week tijd, veel misselijkheid en ongemak, dit vreet energie. Ben vergeten te vragen naar het bloedonderzoek, maar dat zal wel goed zijn, anders had ik het wel gehoord.
De pijn wou ondanks zetpil slecht zakken, maar sinds ik vanavond iets gegeten heb gaat het wat beter, ik ben ook niet opnieuw misselijk geworden. Net weer een zetpil genomen, ik denk dat ik morgen wel weer pijnvrij (een halve dag?) naar m’n werk kan.
Over morgen gesproken: ik heb om kwart voor tien een afspraak bij de neuroloog, want ook dat verhaal is nog niet voorbij. Mijn oog vertoont nog steeds ups en downs: het ging heel geleidelijk aan beter, maar die verrekte galstenen slopen me zodanig dat het nu weer hopeloos is. Zelfde geldt voor de uitval in mijn linkerhand: amper meer last van gehad en sinds eind vorige week is het weer mis. Logopedie tot nader order opgeschort, dat pak ik weer op als het galstenenprobleem opgelost is.

Update 17 juni 22:00
Ik heb tot half drie gewerkt, ben naar huis gegaan voordat ik echt moe werd, omdat het me moeite kost mijn energie weer aan te vullen. Amper pijn vandaag, geen misselijkheid, zelfs niet na de avondmaaltijd (pasta met kip en peultjes en een pestosausje). Ben wel na het eten meteen een uurtje gaan liggen, zodat buik en omstreken niet in de knel zaten, maar of het daaraan ligt …
Bij de neuroloog was ik snel klaar: ik moet eerst van m’n galproblemen af en daarna mag ik me opnieuw melden. Met hem mijn onverkwikkelijke bezoek aan de oogarts besproken, dat krijgt intern nog een staartje, maar daar heb ik niet veel aan. Met huisarts en neuroloog ga ik overleggen of een ooglidcorrectie alsnog tot de mogelijkheden behoort, maar nu even niet.

@allen:
Dank voor de goede wensen en steuntjes in de rug, zowel hier als telefonisch (ook al ben ik soms niet in de stemming om te praten en steeds hetzelfde te vertellen). Het doet me goed dat er zoveel mensen met me meeleven.

19 Comments | In: Villabee | | #

Vol goede moed ga ik morgen weer aan het werk. Sinds eind van de middag voel ik amper nog pijn, heb vanavond voor de zekerheid toch nog maar een zetpil ingebracht en morgen zal blijken of het zonder zo’n ding lukt om pijnvrij en op de been te blijven. Zo niet, dan ga ik weer naar huis.
Ondanks lange nachten en veel dutjes overdag ben ik moe, of eigenlijk suf met een vermoeide uitstraling. Het gevolg van pijn en medicijnen, neem ik aan. Op donderdag werk ik maar tot half één, dat moet vol te houden zijn. Of ik het vrijdag ook tot een halve dag beperk of voor een hele ga laat ik afhangen van hoe ik me morgenmiddag voel.

Update 12 juni 13:30
Het ging en gaat redelijk tot goed, maar ik ben wel blij dat ik weer thuis ben.

6 Comments | In: Villabee | | #

8 Comments | In: Nog niet ingedeeld | | #

Heb ik dat? Ja. Ik word in 2008 rijkelijk bedeeld met medische ellende.
Afgelopen nacht werd ik wakker met pijn aan mijn hele rechterkant: buik, zij, rug en borst; ook ademhalen deed behoorlijk zeer en ik was misselijk. Een onbeschrijflijke vrij constante pijn met nu en dan een heftige aanval tussendoor. Er deugde iets niet, dat was duidelijk. Uit bed, plassen, wat heen en weer lopen, paracetamol, terug in bed, draaien om een goede houding te vinden die er niet bleek te zijn. Slapen ho maar. Vriendje, ook niet geslapen, moest al voor vijven opstaan, ik heb het in bed nog uitgehouden tot zes uur en toen ben ik vertrokken.
Ik heb een aantal stops in moeten lassen omdat autorijden eigenlijk helemaal niet ging. Maar goed, om acht uur was ik bij Lelystad, heb vanuit de auto de huisarts gebeld en gevraagd of ik direct mocht komen. Tien minuten later lag ik op de onderzoekstafel: hij drukte na mijn beschrijving van de symptomen in één keer raak, op de plek waar ik de allerallermeeste pijn had. Ik kon hem wel wat doen. Een koliek in de galwegen, oftewel galstenen.
De rest van mijn buik is ook nog bevoeld, maar ik trok het niet meer. Morgenochtend om tien uur moet ik terugkomen voor voortzetting/herhaling van de buikklopperij, voor vandaag was het welletjes. Waarschijnlijk moet ik daarna een echo laten maken, weet trouwens niet of dat meteen kan of op afspraak gaat in het ziekenhuis, dat zie ik morgen dan wel weer.

Om 9 uur lag ik in mijn bedje met een Diclofenacnatrium 100 PCH zetpil om de pijn en de koorts te bestrijden. Ik ben meteen in slaap gevallen en werd om half één pijnloos wakker. Inmiddels steekt de pijn opnieuw de kop op, ik ben alweer naarstig zoekende naar comfortabele houdingen die er niet zijn, alles is verkeerd. Over anderhalf uur mag ik weer een zetpil, joepie!

Update 10 juni 13:00
De huisarts heeft niet meer in me geknepen, was niet nodig omdat ik nu zelf exact de zere plek aan kan wijzen, wat ik gisteren niet kon omdat álles pijn deed. Ik kreeg overigens een compliment voor het feit dat ik gisteren mijn kalmte had weten te bewaren ondanks de ondraaglijke pijn. Ook de nacht tevoren ben ik kalm gebleven, blèren, gillen of de boel kort en klein slaan heeft weinig nut. Formulier meegekregen voor bloedonderzoek (evt. ontstekingen) en voor een echo. Bloedonderzoek is meteen gedaan, uitslagen over een dag of drie. Echo is maandag 16 juni om half negen en de bevindingen daarvan zijn ongeveer een week later bekend.
Situatie nu: ik heb geen koorts, maar voel bij elke stap en bij elk hobbeltje in de weg (de vering van de Saab is niet zo best meer) pijn, ondanks de zetpil vanmorgen om negen uur, en dat is niet prettig. Ik ben dan ook erg moe van mijn tochtje huisarts-ziekenhuis-C1000 en ga zometeen een dutje doen. Dat ik nog steeds pijn heb betekent dat de aanval nog niet over is of dat dit alweer een volgende aanval is; pas donderdag mag ik proberen of ik het zonder zetpillen red, op voorwaarde dat ik mét pillen geen pijn meer voel anders is het vragen om (extra) problemen.
Afwachten en geduld hebben is weer eens het motto. En daar heb ik nou net de buik vol van.

20 Comments | In: Villabee | | #

Op mijn tamelijk volle weekendprogramma staat o.a. bowlen. Dat doe ik graag en ik ga m’n uiterste best doen te winnen van het selecte gezelschap waarin verkeer. Mijn probleem is nogal eens dat zowel links als rechts 1 kegel blijft staan, zoals op de afbeelding; dat moet me niet te vaak gebeuren, want als ik mijn tegenstanders goed inschat zijn ze allemaal behoorlijk fanatiek. 8)

Bowlingspellen

Ik ga m’n spullen pakken en richting Ooststellingwerf. Haha, dat moet eerst maar genoeg zijn voor mijn nieuwsgierige lezers. Details laat ik vooralsnog achterwege, die sijpelen vanzelf wel tussen de regels en reacties door.
Fijn weekend allemaal!

7 Comments | In: Nog niet ingedeeld | | #