juli 2nd, 2008
Nog zes nachten
Ik heb geen zware pijnaanvallen meer gehad, ben ook niet meer heel misselijk geweest. Ik mag dus niet mopperen. De rechterkant van mijn buik voelt bij vlagen ongemakkelijk, raakt snel geïrriteerd door ‘verkeerd’ en/of teveel voedsel of onverhoedse bewegingen of lang in dezelfde houding zitten. Het is te hanteren, maar het is onprettig.
Het vervelendst is dat mijn krachten bij vlagen (soms meerdere keren daags en altijd plotseling) uit me weg lijken te vloeien. Al doe ik nog zo mijn best mijn energie in balans te houden, het lukt niet. Ik werk momenteel gemiddeld een kleine zes uren per dag en dan is de koek meer dan op; ik moet als ik thuis ben eerst een dutje doen voor ik de was in de machine kan stoppen of eten maken, om maar een paar dwarsstraten te noemen.
Nog zes nachten en dan is de Laparoscopische Cholecystectomie een feit. Nog zeven nachten en ik ga alweer naar huis (onder voorbehoud van complicaties). Over drie weken vanaf vandaag ben ik weer fit, of zou dat een te optimische insteek zijn? 
