De hechtingen zijn eruit. Daarmee is het leed nog niet helemaal geleden, want mijn buik is vanbinnen nog behoorlijk gevoelig. De chirurg heeft me uitgelegd waardoor dat komt: bloeduitstortingen, blauwe plekken, en die helen binnenin minder snel dan aan de buitenkant. Dit kan vanaf nu nog een maand ongemak geven, daarna moet het over zijn. Ik mag m’n normale gangetje weer gaan, mits ik me lichamelijk niet teveel vermoei (de genezing van de inwendige buik is gebaat bij rust) en tillen of andere (zware) inspanning vermijdt. Maandag weer werken dus, ik begin gewoon om half negen en zie wel waar het schip strandt. Wie weet hou ik het makkelijk vol tot vijf uur … Nieuwe werklocatie trouwens, we zijn verhuisd, ik moet niet met mijn suffe kop naar het oude adres rijden.

Lastige bijkomstigheid van werken is dat ik iets áán moet. Ik kan alleen nog maar rokken en broeken dragen met een elastische taille, mijn buik kan zelfs mijn oude, beetje slobberende, lievelingsspijkerbroek niet verdragen. Heb mijn kast net doorgespit en mijn keuze blijkt zeer beperkt. Thuis draag ik joggingbroeken, naar m’n werk niet, ik moet dus winkelen. Dat doe ik vanavond in Emmeloord, onderweg naar m’n vriendje kom ik daar toch langs, en dan ben ik meteen weer ‘bij’, ‘t is lang geleden dat ik in de Lange Nering geweest ben.

Laatste grote rit met de Saab, morgen nog een kort ritje en daarna zie ik hem nooit meer terug. Het boterde prima tussen hem en mij, we pasten wel bij elkaar, maar ik zal hem niet missen. Denk ik.