augustus 7th, 2008
Schrikken
Naast leuke dingen voor de mens bestaan er ook minder leuke. Zoals deze:
Vanmorgen gewerkt, langs de supermarkt voor brood en naar huis om gauw wat te eten en daarna naar de kapper. Dat was de bedoeling, maar bij thuiskomst blijkt er politie voor de deur te staan. En een buurman. De betreffende agent had net de meldkamer gebeld om te vragen wie er op dit adres woonde. Nou, ikke dus. Toch even schrikken, want eerst zag ik niet wat er aan de hand was: het glas van het bovenraampje in de keuken bleek aan gruzelementen. Buiten lag wat glas en binnen lagen vensterbank en vloer ermee bezaaid. Voorlopige conclusie: poging tot inbraak. Eerder genoemde buurman had de politie gebeld. Agent heeft alle gegevens genoteerd, ik heb de verzekering gebeld en Glason ingeschakeld, kapper gebeld (afspraak kon niet later op de dag, dus geannuleerd 
) en de ravage opgeruimd. Glason ontkrachtte meteen de theorie van de poging tot inbraak: het (geharde) glas is spontaan gesprongen, als gevolg van ouderdom (plm. 1981) in combinatie met het warme weer; schijnt regelmatig voor te komen. Honderd procent zeker is dit uiteraard niet, maar deze verklaring stelt me gerust, de schrik is uit m’n benen. Nieuwe ruit is in bestelling, tijdelijk ben ik geholpen met noodglas. Uiteindelijk zat ik om half vier aan mijn tussendemiddagboterhammen.
Zo had ik me mijn vrije middag niet voorgesteld.
En ik baal ervan dat ik niet naar de kapper ben geweest.
Ik vertrek nu weer naar mijn logeeradres, waar de hond graag naar buiten wil en waar mijn maaltijd klaarstaat (bloemkool, gebakken aardappels en rollade), die ik alleen maar hoef op te warmen.
