december 29th, 2008
Kolonisten / Lemony Snicket’s
De kerstdagen stonden, voorzover het spelletjes betreft, bij ons in het teken van de ‘Kolonisten van Catan’. Ik had het wel eens eerder gespeeld, zag er de charme niet zo van in, maar had het gevoel dat dat meer lag aan de mensen met wie ik het speelde dan aan het spel zelf. En ja hoor, nu was het wél leuk! Eerste kerstdag hebben we gecatand tot drie uur ‘s nachts, tweede kerstdag tot één uur. 
Het had overigens wat voeten in de aarde voordat we überhaupt begonnen: in ons gezelschap bevonden zich twee ervaren spelers, beiden met hun eigen spelregels … Er ontspon zich een levendige discussie over voor- en nadelen van kaarten en/of cijfers open c.q. dicht en over de criteria om tot winnaar uitgeroepen te worden (overwinningspunten en zo ja: hoeveel, versus degene die als eerste al zijn dorpen en steden geplaatst heeft). Dit heeft geresulteerd in een compromis: kaarten omgekeerd op tafel tot er een straat/boot neergelegd is, cijfers omgekeerd op de kaarten tot er een dorp/stad gebouwd is, overwinning voor degene die tien overwinningspunten bij elkaar gesprokkeld heeft. Mijn eerste potje verliep nog wat moeizaam, maar naarmate het spel vorderde kreeg ik de smaak te pakken. Bij het tweede maakte ik al zo handig gebruik van mijn pas verworven tactisch inzicht dat ik de overwinning mocht opeisen. 
foto gemaakt door Stéphanie, die bij ons te gast was en daarover gelogd heeft 
En nu ga ik kijken naar Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events. Heb al diverse keren op het punt gestaan de boeken te kopen, uit nieuwsgierigheid naar de ellendige avonturen van de weeskinderen Baudelaire, maar toch niet gedaan. De film (SBS6) laat ik echter niet aan me voorbijgaan, ik nestel me heerlijk op de bank.
@AnnabeeLeest
