Kiek


Huis ter Heide – 21 juni 2009

- klik op de afbeeldingen voor een groter formaat -



Even bijpraten + update


Naast werk, ziekenbezoek en bruilofsvoorbereidingen heb ik nog tijd gehad voor andere zaken:

Drie jaar geleden zei ‘iedereen’ dat ik het op mijn leeftijd (toen was ik 52) wel kon schudden dat ik nog ooit weer aan het werk zou komen na een tamelijk lange periode van werkloosheid. Eerlijk gezegd had ik er zelf ook een hard hoofd in. Toch is het gelukt.
Nu waren er wederom een aantal mensen die mij té optimistisch vonden toen ik mijn sollicitatie aankondigde. Maar zie daar: mijn nieuwe baan is een feit! Vanaf half september ga ik in Groningen werken als administratief-secretarieel duizendpoot. Zelfde baas, andere regio, ander vakgebied. Formeel moet er nog het een en ander geregeld worden, dat is inmiddels in gang gezet. Leuk werk, verwacht ik, en een prettige bijkomstigheid is dat het maar 40 kilometer rijden is vanuit mijn woonplaats, terwijl Lelystad 100 kilometer is. Dat scheelt een slok op de benzinetank.

Gisteren BOA-examen gedaan. Tussen mijn overige bezigheden door heb ik geprobeerd de examenstof in mijn hoofd te krijgen. Tegen rechts- en wetskennis zag ik erg op: veel en complex. Tot mijn verwondering liep dat heel goed: ik had 45 van de 50 vragen goed, dat is ruimschoots boven de vereiste limiet. Proces-verbaal beheerste ik beter, daar liep ik echter stuk op de meerkeuze-antwoorden: een aantal keren stond ‘mijn’ antwoord er niet bij en moest ik gokken. Dat resulteerde in 21 punten, terwijl ik er 24 had moeten hebben. Jammer, maar niet getreurd, voor het pv-gedeelte doe ik binnenkort herexamen.

Update 1 juli
A.s. vrijdag herexamen PV, wederom in Zwolle. Van 12:30 tot plm. 13:00 uur allemaal duimen graag!



Pech + updates


Mijn moeder, aka omabee, heeft haar heup gebroken en ligt sinds vanmorgen in het ziekenhuis in Assen. Tijdens het avondeten belde een kennis van haar om ons in te lichten, waarna we nog op bezoek zijn geweest. We waren er pas na achten, bezoekuur was al ruimschoots voorbij, maar een kniesoor die daarop let.
Omabee wordt niet geopereerd, de botten zitten keurig op hun plek. Het spreekt vanzelf dat ze pijn heeft en dat ze geschrokken is, maar verder is ze oké.
De praktische zaken zoals het voeren van de kippen en het begieten van de planten en dergelijke worden door buurtgenoten opgepakt. Wonen in een klein dorp heeft zo z’n voordelen. Men is begaan met elkaar en helpt waar nodig, dat was vandaag zo helder als wat: pas toen men zeker wist dat ik thuis was van m’n werk ben ik geïnformeerd en toen was alles al geregeld, ook voor de komende weken. Wij hoefden na ons ziekenbezoek alleen nog maar de koelkast te checken en de bederfelijke etenswaren mee te nemen. Klasse!
Over het verloop van het herstel van omabee is nog niets te zeggen. In principe wordt er morgen meteen gestart met fysiotherapie. Over vier weken en twee dagen moet ze van de partij zijn, desnoods in een rolstoel. Dat moet lukken toch?

Update 13 juni 11:00
Omabee is over de eerste schrik heen, haar natuurlijke strijdlust is weer aanwezig. Er is nog niet bekend hoe lang ze in het ziekenhuis blijft. We verwachten dat ze op zeer korte termijn naar een verzorgingstehuis gaat voor (verdere) revalidatie, naar huis lijkt geen optie, omdat ze alleen woont. Uitgangspunt van de ideeën en gesprekken hierover is dat ze zo goed en zo snel mogelijk herstelt; als dat dan ook nog een beetje ‘leuk’ kan zijn is dat mooi meegenomen.

Update 24 juni 22:30
Omabee is vandaag verhuisd van het Wilhelminaziekenhuis naar zorginstelling Stellinghaven te Oosterwolde (woning 7, Schapekamp 1, 8431 HW). Omabee zat heerlijk in het zonnetje op het balkon toen we haar vanavond opzochten. Onze eerste indruk is dat het goed toeven is in Stellinghaven. Relatief gezien althans, thuis is het natuurlijk prettiger, maar ze kan zich nog lang niet alleen redden. Voor ons is het fijn dat we niet meer elke avond heen en weer naar Assen hoeven. Hoe lang omabee in Stellinghaven moet blijven hangt af van het herstel- en revalidatieproces, de verwachting is een week of zes.



De Rottige Meente


Zoals beloofd het (foto)verslag van de excursie in de Rottige Meente, bij Nijetrijne, op 28 mei 2009.
De excursie was de afsluiting van de cursus Stellingwarfs die ik onlangs – met goed resultaat – gevolgd heb. Jammer dat er slechts een handjevol cursisten aan de excursie deelgenomen heeft, zij hebben echt wat gemist. Het was een onderhoudende, leerzame wandeling onder leiding van Geert Lantinga, die alles van het gebied weet en dat in smeuïge bewoording weet over te dragen. (Weten jullie bijvoorbeeld waarom vergeetmijnietjes vergeetmijnietjes heten?) Luisteren en kletsen, camera’s in de aanslag, prachtig weer, heel gezellig. Tot besluit koffie met gebak op het terras van paviljoen Driewegsluis, kortom: een heerlijk avondje!

- klik op de afbeelding om het fotoalbum te bekijken -

Rottige Meente

Een voorproefje: