Wel en wee van Annabee

Na een hectische, heftige, interessante, lange (46 ipv mijn gebruikelijke 32 uren) en leerzame werkweek is het prettig om in het weekend alleen maar dingen te doen ter ontspanning en vermaak.

Vanmorgen eerst maar eens uitgeslapen, vervolgens een lichtbad genomen, boodschappen gedaan, Volkskrant magazine gelezen, wat rondgelummeld en geklaverjast.
En … kaarten besteld voor de film. Straks gaan we in Groningen naar De vrouw die met vuur speelde. Ik heb erg genoten van de eerste film naar de Millenniumtrilogie van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten) en verheug me er zeer op! Op deel drie hoeven we niet lang te wachten, die komt vanaf 25 maart al in de bioscoop, dit omdat het tweede en derde deel eigenlijk één geheel vormen.

Morgen nog zo’n dag, al moet ik nog flink aan de voorstudie voor een cursus waar ik vrijdag naartoe ga, en dan kan ik de komende – weer drukke en lange – werkweek met gemak weer aan.
Ik heb vóór deze baan ook vaak wel met plezier gewerkt, maar zoals ik het nu naar mijn zin heb heb ik nooit eerder ervaren. Zo zie je maar weer dat een mens nooit te oud is om (bij) te leren.

Update 24 januari 18:00
Deel twee was minstens zo goed als deel een! En nu tot 25 maart geduld opbrengen om het vervolg te zien. Liefst ga ik dan meteen op de premièredag, maar dat hangt van het nu nog niet bekende werkrooster van mijn eega af.

3 Comments | In: Tv-Film-&aanverwanten | | #

Gisteren was ik jarig, ik ben nu 56. Toen ik nog veel jonger was vond ik mensen van 56 oud, maar naarmate mijn leeftijd vordert verandert dat beeld. Eerlijk gezegd kan ik nog steeds niet aan het idee wennen dat ik van middelbare leeftijd ben. Middelbare leeftijd is – voor mijn gevoel – synoniem aan consolideren van de maatschappelijke status quo, geen uitdagingen meer aangaan en meer van dat soort dingen. Maar goed, het zit mij dan ook wel mee en dat leeft makkelijk: plezierig privéleven, afwisselend en interessant werk. Het nieuwe jaar is alweer voortvarend van start gegaan: ik krijg en benut op m’n werk de kans me verder te ontwikkelen, echtgenoot Anne start per 1 maart in een nieuwe baan (kan dus best nog op je 55ste, mij is dat vorig jaar gelukt! ).
Maar goed, ik wou eigenlijk alleen even melden dat ik enorm verwend ben op m’n verjaardag. Felicitaties per e-mail, sms, telefoon en Hyves, een kamer vol gezellige verjaarsvisite en mooie cadeaus. Nul boeken(bonnen) dit jaar, dat mag haast wel in de krant … Ik ben o.a. verblijd met een leren tas, leren portemonnee, cd-wallet, koffertje op wieltjes (trolley), narcissen in glazen vazen. Een van de leukste cadeautjes is de hieronder afgebeelde pinguïnspaarpot, die ik nog niet in mijn pinguïncollectie had; ik heb hem in de sneeuw gefotografeerd om hem extra fraai uit te laten komen.

11 Comments | In: Nog niet ingedeeld | | #

Bij dochter Anja maakten we onlangs kennis met het spelletje Regenwormen en vlak na die kennismaking hebben we het zelf ook maar aangeschaft.
Het gaat erom zoveel mogelijk wormen bij elkaar te dobbelen. Die kunnen door je tegenspelers echter weer afgepakt worden, waardoor het spelletje minstens zo ‘ergerlijk’ is als Mens-erger-je-niet. Geluk, tactiek en bluf spelen een rol (stoppen met dobbelen of doorgaan, met het risico dat je een tegel met wormen in moet leveren), het spel duurt hooguit een half uur, je hebt er geen pen en papier bij nodig. Regenwormen kun je met twee tot zeven personen spelen, wij vinden het met drie, vier of vijf spelers het leukst.
Een aanrader!

2 Comments | In: Spelletjes-Humor-enz | | #